Mürekkep Bitti Şiiri - Jekpot Senkaybettin

Her sevdanın bir kırılma anı vardır.
Her sevginin bir bitiş noktası.
Her duygunun anlamını yitirme zamanı…
Bugün hepsinden vazgeçtim.

Çünkü hiçbir duygu beni mutlu etmedi.
Hiçbir anı,
“Helal olsun” ile bitmedi.
Hiçbir sevgi vedasız olmadı.

İstemeye istemeye
Tüm her şeye veda ediyorum.
Bu veda sizin sunumunuzdu hayatıma.

Benim duygum,
Sizin stajınızdı.
Ustaca harcadınız.

“Bu insan ne hisseder?” demediniz.
Bir gün olsun,
“Nasılsın?” demediniz.
Hep sizin isteğiniz vardı.
Peki ben?

Peki ya size verdiğim değer?
Anlamı yok, değil mi…

Anlamı olmayacağını bile bile değer verdim.
Sevdim.
Kırıldım…
Benim lügatimde
Karşılık diye bir şey yoktu.

Ben iyilik bilirim,
Merhamet bilirim.
Helali bilirim,
Haramı bilirim.
Dostluğu da bilirim,
Sevdayı da bilirim.

Size harcadığım her şey,
Her duygu,
Her dostluk…
Haram olsun.

Helal olan her şeyimi siz aldınız.
Heba ettiniz bir bir.
Ve hiç umursamadınız…

Şimdi iyi mi olursunuz,
Yerin yedi kat dibine mi girersiniz,
Zerre umrumda değil.

Ne ekerseniz,
Onu biçin.
Ben tüm duyguların
Kalemini kırdım.

Mürekkep bitti.
Siz de bittiniz.
Eyvallah.