Bir bitkinin özünden çıkarmıştım
Küçük buzağılar gibi sarhoş ve bitkindi
Onu elinden tutup sokaklara salmıştım
Söğütlere tutundu ve ilk kez 'anne' dedi
Titrek ve renksiz suydu gitgide mavi oldu
Aktı adını yazdı sokaklara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta