Ulan ben kimim ki seviyorum be,
Bütün aldığım nefesi sevdiğime veriyorum
Sonra ne yapıyorlar
Seni en hassas noktandan tutup, hayattan koparıyorlar
Hayatına bir yol çizmişsindir düşünmezsin hiçbir şeyi
Bu kalan ömrüme neşe olsan
Attığım her adımda yoldaşım olsan
Üşüyen ellerimi ısıtan olsan
Aldığım nefesim olsan
İnsan ister yanında bir can yoldaşı
Hani hayat sevince güzelleşirdi
Çok sevince daha mı güzelleşecek
Desene, hayat bizi kandırdı
Yakışmıyor ki o beni kandırdı demek
Sığdıamıyorum dilime isyanı mı
Artık sormuyorum sana,
“İyi misin?” diye.
İyi olduğunu hep var sayacağım.
Sana günaydın demiyorum artık,
Çünkü gün,
Senin hayalinle aydınlanıyor bana.
Yokluğun ne acı sana hasret olmak
Gülemiyorum yokluğunda kaderim özlem çekmekmiş
Gel artık gözleri kahverengim
Sözleri hayat verenim ömrüme neşe katanım
Nasıl Özlem dolar bu yürek bir bilsen
Hayattaki en acı durum;
Birini hayatına alıp ve daha
Sonra onun yokluğuna alışmaktır.
İnsan,
Acaba birinin varlığında mı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!