Murat Hoşöz Şiirleri - Şair Murat Hoşöz

Hiçbir şey anlamadım bu bahardan ve yazdan
Eser yok eski mevsimlerden aldığım hazdan
Eylül de geldi işte, hazan olur birazdan
Sarı yapraklar kalır geriye kırık umutlarımızdan

Rabbim, alıversen ne olur şu belayı başımızdan

Dışarıda, poyrazlar esmeye başlamışsa
Yemyeşil ağaçlar, sarı ve kızıl olmuşsa
Kuşlar, boşlukta çaresizce kanat çırpıyorsa
Yağmurlar iplik iplik pencerene çarpıyorsa
Günler telaşla kısalıyor, hızla akşam oluyorsa
Geceleri yıldızlar daha berrak duruyorsa

Yüce Rabbim, ne olur ateşini çoğalt
Masum çocukları katledenlerin
Cehennemin en derin çukuruna at
Azabı bol olsun sapıtmış şerefsizlerin

Çocuklara uzanan elleri kırılsın

Yılın son perdesini sessizce açtı zalim Eylül
Önümüzde yağmurlar, fırtınalar, hazan ve kış var
Yazdan kalan günler yaşarsan mutlu olup gül
Kaderimizde yapraklar gibi daldan kopuş var
5 Eylül 2018, Kocaeli

Bir hatıra kalsın bize eski dostlarımızdan
Baktıkça gençlik günleri gözümüzde canlansın
Rengi sararsa da düşen gözyaşlarımızdan
Masumiyetimizi o fotoğraf her daim anlatsın

02/05/2020, Kocaeli

Işıklı gemiler yüzerken her gece körfezde
Yakamozlar oynaşırken durgun denizde
Vurup da can çekişen balıklar gibi sahilde
İçim bir garip olur, yaz günü titrer üşürüm

Kimi zaman sahipsiz memleketim gelir aklıma

Ne kadar çok insanla kesişiyor yollarımız
Kimisi arkadaş, kimisi komşu, kimisi akraba
Ve ne kadar çok insanla ayrılıyoruz
Onca ortak anıdan, yaşanmışlıktan sonra

Gönül ister ki hep sürsün dostluklar

Güzel yurdum, ne haller geldi böyle başına
Hayrandım senin Antep’ine, Hatay’ına, Maraş’ına
Kurbandım Adıyaman’ın, Urfa’nın dağına taşına
Şimdi söz geçmiyor sizi gören gözlerimin yaşına

O günden beri biz de yıkığız o şehirlerle birlikte

Ekimin yaprakları düşüyor takvimden
Doğa, sarı ve kızıl renkler cümbüşü
Ben ise çoktan geçmişim kendimden
Olmuşum körkütük sonbahar sarhoşu

Başımın üstünde gökyüzünün en mavi hali

Bugün resmen başladı acıklı sonbahar
Bittiği yerdeyiz artık türkünün, sözün
Şimdi caddeler ıslak, bahçeler tarumar
Lal olmuş dillerimiz, gülmüyor yüzün

Göçmen kuşlar çoktan çekip gittiler