Psikolojim iyi değil,
Bunu saklayacak hâlim de yok.
İçimde düzen tutmayan bir dünya,
Mentalim dağınık,
Yorgun ve kırık.
Ben babasız büyüdüm,
İçimde hiç aydınlanmayan bir gece var,
Gündüzler ona dokunamıyor.
Ne zaman umut desem
Bir yerimden
Sessizce kanıyor.
Özlem,
Bazı yokluklar gürültü yapmaz,
İçten içe çöker insanın üstüne.
Kalabalıklar arasında bile
Bir eksiklik yürür seninle.
Zaman geçer derler, geçer belki,
Yalnız değilim,
Sadece tek başımayım.
Kalabalıklardan uzak durmayı
Öğrendim zamanla.
Sessizlikle barışığım artık,
Yokluk, kapısı kapalı bir odadır,
İçeri girersin ama çıkamazsın.
Seslenirsin, duyan olmaz,
Sessizlik cevap verir sana.
Alışılmış bir eksik gibi durur hayatta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!