Bıktım usandım artık gözlerim yolları beklemekle bekletmekle.
İlikllerime işleyen hasreti bitirmek karabulutl gibi aramıza giren
Tepeleri yok etmek isterken dahada büyüyen dağlara ne dersin.
Son ümit kırıntılarımı harcıyorum. Yanlızlığımı paylaşacak dostum
Yok.Şikayetim var beni mahveden hasret rüzgarına,kara bulutları
Getirişinden aşamadığım dağlara kar yağdırıp ümitsizliğimi artırışından.
Ama ne çare yinede katlanmak zorundayım.Sulanmayan ümitlerimi
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta