işte orada,
terkedilmiş terkettirilmiş dağların en yücesinde bir nergiz...
selamı sorulmaz nicedir el diyarlardan...
işte orada,
yıkıntı duvarların arasında yanan yarım sigarasıyla,
diz çöküp üzerine günbatımına karşı,
ve damların üzerinde kokusu kalmış şerbet esintileriyle...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta