Bir çoban kendisine ait olan kulübesinde padişah rüyası gördü.
Uyandı, hayali gerçekliğin soğukluğuyla söndü.
Münzeviydi, barakasının dışını bir deniz sanardı.
Gördüğü rüya ise ölü doğmuş bir balıktı.
Sessizliğiyle hâletiruhiyesinin resmini çizerdi.
Beyaz tuvale umutla dokunan bir ressamdı.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta