Bevah olan tabiatım dönüştü,
Oldum ben Münzevi kendi çapımda.
Aklıma bayrak çekti gönlümle örtüştü,
Gönlüm içine kapandı kendiyle görüştü.
Dışarıda fırtına, içimde sükût,
Rüzgârın sesi yerini buldu huzurda.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta