Bevah olan tabiatım dönüştü,
Oldum ben Münzevi kendi çapımda.
Aklıma bayrak çekti gönlümle örtüştü,
Gönlüm içine kapandı kendiyle görüştü.
Dışarıda fırtına, içimde sükût,
Rüzgârın sesi yerini buldu huzurda.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta