Meçhul bir yaşayış dolanmış boynumda,
Ümitsizlikle arayış uzanırken koynumda,
Nefesimle hayatın her garip oynunda,
Zehirli bir yemek gibi,
Eksik düğmeli gömlek gibi,
Verniksiz bir çömlek gibi,
İnsafsızca yaşıyorum...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta