Sen; esrik saatlerin,vicdanı müntehir zembereği
Ben; kozasında tırtıl,sabrın endazesi kaçık kelebeği.
Senin acelen ten'e,benim çıkmazım vera
Nasıl kurtulur bilmem yangınından yüreğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim.
Yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta