Ey bu gönül şehrimi bin kahr ile viran eden
Dumansız ateş yakıp bu sinemi külhân eden
Tüm kâinat derdinin mislini görür rahat durur
Cins i misli olmayan derde beni mekân eden
Aklım fikrim kayığım sularda kaldı ser nigün
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Nar nuru yakmaz ey dost,
Nur’a sarıl bırakma.
Dostum dostunu dinle,
Dinleki narda yanma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta