anlatamazsın kendini bazen
dilin kaba kıvrımlarında eğiliğir büğülür sözler
yutkunursun düğüm düğüm düğümlenir boğazın
kısrak bir hengamenin içinde büyüdükçe büyür
zihnindeki kör olasıca k a m b u r
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta