Cesur döngülere gebedir hayat
Aydınlığın tohumuna ses verir çatlak topraklar
Korkusu silinmiş direnişler üflenir ateşe
Yeniden örülür umudun kozası
Ve baharı cebinde taşır çocuklar
Kendi sularında boğulurken insan
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta