Sözler hiç bu kadar ağır olmamıştı.
İnsanlarla uğraşmak daha kolaydı.
Vicdanlar uykuya dalmamıştı.
Münferit, sıradan bir olaydı.
Cümleler hiç bu kadar yaralamamıştı.
Bakışlarla anlaşmak daha kolaydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta