Siyahlar içinde,
Gümüş bir kolye incecik belinde kemer...
Gözümü alsa da,
Ufkun berraklığını yine de görüyordum.
Birşeyler söylüyordun,
Saracak kadar yakındım, duymuyordum.
Uzaklardan bir beyit vuruyordu, gözüme:
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta