Onlar, aramızdalar bu Rab’bimin takdiri,
Kanser lezyonu gibi terk etmez yürekleri…
Daima içimizde yanı başımızdalar,
İçişlerimizde, çalışmalarımızdalar…
Dışlasan bu hiç olmaz herkesçe dışlanırsın,
Tavırları alçaktır bilir anlatamazsın…
Katlanmamız gerekir ki münafık güçlüdür,
Geniş ağları vardır bu yüzden de hep hürdür…
Dinde bile yeri var münafıksın denilmez,
Münafık münafıktır hakkında bahsedilmez…
Kalpler bilinemiyor ya münafık değilse,
Oysa ipuçları var, ya yanılgın net ise…
O ısırıp sokacak zehrini de saçacak,
İyiler arasında onurla dolaşacak…
Yönetirlerken bile yandaşları bulunur,
Nema peşindedirler her sözleri tutulur…
Hep amir gibidirler sözleri dinletilir,
Yalanları Hak gibi, alınır dinlenilir…
Dışlarız ayrılmazlar kuvvetleri çok yüksek,
Herkes ile dostturlar zordur onlara küsmek…
Yoksa nefret saçarlar kin tohumu dökerler,
Münafıklar eksilmez onlar içimizdeler…
Ne dense yapacaksın ya da hep susacaksın
Tavsiye edinmezler temkinli olacaksın…
(2011)
Mehmet Tevfik TemiztürkKayıt Tarihi : 3.5.2015 03:19:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Mehmet Tevfik Temiztürk](https://www.antoloji.com/i/siir/2015/05/03/munafiklarimizdan-uzaklasilamiyor.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!