Münafık Şiiri - İbrahim Cuma

Üç kuruşa takla atıp dolanır
Susanları aptal sanar münafık
Menfaate salya sümük yalanır
Olmaz içten içten yanar münafık

Güçlüleri sahte saygıyla tavlar
Bir kimsesiz görse kahpece avlar
Sadık havlar ama nankör miyavlar
Her türlü hileyi dener münafık

Yarım akıllıyla sıkça takılır
Oyun kurup öne iter çekilir
Düştüğünde karşısına dikilir
Tutarsa kaymağa banar münafık

İman ettim deyip zaman kazanır
Aldattım zanneder kendi aldanır
Şehvetten şöhretten ne de hazlanır.
İnşallah sonunda diner münafık

Güçlülerin arkasından def çalar
Birlikteyken bal yalar gibi yalar,
Bir gariban görse it gibi dalar...
Baş köşeden yere konar münafık...