Münacat Şiiri - Bekir Erçalışkan

İflah olmaz derde düçar oldu gönül; bîçareyim.
Meftun olup içtim aşkın bâdesini... Mestâneyim!
İzin ararım diyar diyar; yolun kaybetmiş, divâneyim.
Gezer dururum çöllerde Mecnun misali; avareyim...

Himmetinle şu dâr-ı dünyaya geldim geleli;
Bir han imiş bu âlem; sandım ki ebedi...
Nârınla tutuşup, aşkınla yoğrulup pişeli;
Vuslat eşiğinde, şem'-i cemâline... Pervâneyim.

"Kün" emrinle kurulur devran; döner felekler,
Zikrinle raks eder gökte yıldızlar, melekler...
Nurunla can bulur âlem; kabul olur tüm dilekler;
Mutlak hâkim Sensin Yarab; huzurunda âmâdeyim.

Mülkün yegâne sâhibi; Sensin her nefeste ayân,
Zaman Sen, mekân Sen; gayrısı yalan!
Hükmünle kurulur divân; rızandır tek liman;
Seyr-i sülûka erdim; dergâhında âsudeyim.

11.01.2026
23:33

*************************

İyileşmez derde düştü gönül; çaresizim.
Tutulup içtim aşkın şarabını... Sarhoşum!
İzini ararım diyar diyar; yolunu yitirmiş, deliyim.
Gezer dururum çöllerde Mecnun gibi; avareyim...

Lütfunla şu geçici dünyaya geldim geleli;
Bir konakmış bu dünya; sandım ki ölümsüz...
Ateşinle tutuşup, aşkınla yoğrulup pişeli;
Kavuşma eşiğinde, yüzünün ışığına... Pervaneyim.

“Ol” emrinle kurulur düzen; döner gökler,
Anışınla dans eder gökte yıldızlar, melekler...
Işığınla can bulur dünya; kabul olur tüm dilekler;
Mutlak egemen Sensin Yarab; huzurunda hazırım.

Varlığın tek sahibi; Sensin her nefeste apaçık,
Zaman Sen, mekân Sen; gerisi yalan!
Yargınla kurulur divan; rızandır tek liman;
Olgunluk yoluna erdim; kapında huzurluyum.

***********************************

​Münacat: Allah'a yakarış, dua.
​İflah: Kurtuluş, onarma.
​Düçar: Tutulmuş, yakalanmış.
​Bîçare: Çaresiz.
​Meftun: Tutkun, gönül vermiş.
​Bâde: Şarap, içki (tasavvufta ilahi aşk).
​Mestâne: Sarhoşça.
​Diyar: Memleket, ülke.
​Divâne: Kaçık, deli, şaşkın.
​Mecnun: Deli, çarpılmış (Lâyla ile Mecnun hikâyesine atıf).
​Avare: İşsiz güçsüz, serseri, boş gezen.
​Himmet: Yardım, lütuf, gayret.
​Dâr-ı dünya: Dünya evi, dünya yurdu.
​Âlem: Evren, dünya.
​Ebedi: Sonsuz.
​Nâr: Ateş.
​Vuslat: Kavuşma.
​Şem'-i cemâl: Yüzün güzelliğinin mumu/ışığı.
​Pervâne: Geceleri ışığın etrafında dönen küçük kelebek.
​Kün: "Ol" (İlahi emir).
​Devran: Dünya, zaman, felek.
​Felek: Gök katları, şans, talih.
​Zikir: Anma, hatırlama.
​Raks: Dans.
​Âmâde: Hazır.
​Mülk: Sahip olunan şey, egemenlik alanı.
​Yegâne: Tek, biricik.
​Ayân: Açık, belli.
​Gayrı: Başka, diğer.
​Hüküm: Karar, otorite.
​Divân: Yüksek meclis, mahkeme.
​Rıza: İstek, memnuniyet.
​Seyr-i sülûk: Bir dervişin tasavvuf yolundaki manevi yolculuğu.
​Dergâh: Kapı, huzur, tekke.
​Âsudey: Sessiz, huzurlu, dinç.