Ey Rahmânü’r-Rahîm! Ben ki... Acze düşmüş bir beşerim;
Mâl-ü servet-i dünyâda; zevk ü sefâda... Gözlerim.
Şan ü şöhret peşinde koşmaktan, unuttum rububiyetini;
Zâr eylerim! Elim varmaz çalmaya... Dergâh-ı uluhiyetini.
Zerre-i nâçîze tamah edip; değiştim... Niam-ı Cenneti;
Kibr-ü gurura düştüm, sandım mülk-ü hâkimiyeti;
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta