Ey Rahmânü’r-Rahîm! Ben ki... Acze düşmüş bir beşerim;
Mâl-ü servet-i dünyâda; zevk ü sefâda... Gözlerim.
Şan ü şöhret peşinde koşmaktan, unuttum rububiyetini;
Zâr eylerim! Elim varmaz çalmaya... Dergâh-ı uluhiyetini.
Zerre-i nâçîze tamah edip; değiştim... Niam-ı Cenneti;
Kibr-ü gurura düştüm, sandım mülk-ü hâkimiyeti;
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta