Bataklığa batmıştı, insan oğlu o devir.
Lat, uzza söylenirdi. Söylenmezdi Allah bir.
Cahiliye çölünde, doğdu rahmet Güneşi.
Asr-ı saadet geldi, söndü zulmet ateşi.
İman, inkar iki şık. Biri birinden beri.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta