Bataklığa batmıştı, insan oğlu o devir.
Lat, uzza söylenirdi. Söylenmezdi Allah bir.
Cahiliye çölünde, doğdu rahmet Güneşi.
Asr-ı saadet geldi, söndü zulmet ateşi.
İman, inkar iki şık. Biri birinden beri.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta