Yokluğa baktın, bütün âlemleri yarattın.
Gönül aynasına sırrı verensin Allah’ım.
Pervane eyledin, aşk ateşini arattın.
Bizler âşığız, maşukumuz sensin Allah’ım.
Ete kemiğe büründük, gurbet ele düştük;
Aşkın şarabından içtik, Mecnun’a dönüştük;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta