Hep karanlıklarda misafir gelirdin,
Sen bir kibrit aleviyle can bulurdun
Bense sana olan sadakatımle...
Ben bir mumdum,sen beni yakan ateş
Parlaklığına gönül verdim
Küçüktüm,masumdum her vurduğunda eridim
Eridim; ama hep parlamanı sevdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




nerelerdesin yahu....
kardeşimi gayet başarılı buldum...numero uno...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta