Gökyüzünden firar eden yıldızlar saçlarına asılmış,
Bense karanlıklara meydan okumuş, mum olmuşum,
Dibime erimişim,kendimi ışıtmışım sadece.
Şimdilik içim yangın yeri küçük,
Işığım cılız.
Mümkünse eğer, mümkünatı olurda seversen bir gıdım daha,
Ay olacağım gecene,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta