benim hergün kalbim kan ağlarken doğan güneşe sitem etmemem mümkün mü
mümkün mü sensizliğine isyan etmemek
mümkün mü sensizliğine kaderim diyebilmek
hele birde böylesine sana alışmışken sensizliğine seni sormadan acılarımla dalga geçmek
mümkün mü sensiz yaşamak mümkün mü sensizken yaşıyorum diyebilmek
daha doğrusu haram oldu galiba bu dünya da bize gülmek
her sözümde mana aramak gibi ümitsiz bir olgu taşır yalnız kalbim
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta