Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Deli oldum yana yana,
Silah çektim tatlı cana.
‘Üzülürsün’ diye bana,
Sıkamadım mümkün değil.
Yüreğinize sağlık Ozan! İşte insan böyle olmalı geride kalacakları düşünerek sıkmamalı! Daha önce hiç duyulmamış çok güzel sözleriniz var! Etkilendim. Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta