İçime çektiğim ilk nefes ile
Kalbime mayayı çaldırıverdim
Semâya sığmayan bir mânâ ile
Küşücük kabımı dolduruverdim.
Şu uçsuz, bucaksız, sonsuz âlemi
Kaderin emriyle, çizen kalemi
İstidat diliyle bütün hâlimi
Kap yapıp sonsuza daldırıverdim.
İnsanım zalimim hem de pek câhil
İmtihan yurduna edildim dâhil
Nerede son bulur bilinmez sâhil
Geminin yönünü çeldiriverdim.
Dağların taşların çekemediği
Bu yükle ezilip gidemediği
Kimsenin gözüyle göremediği
Kendimi kendime bulduruverdim.
Bir tohum içine yazılmış kitap
Gibidir canlıya edilen hitap
Düşünce yorulmuş düşmüştü bîtap
Aklımın eliyle kaldırıverdim.
Nihayet rotayı çizen birini
Bulmuşum bu yolun Nur’lu erini
Pakladım o Nur’la gönül kirini
Ruhumu hoş ettim güldürüverdim.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Teşekkürler sayın Güngör
Var-olunuz. SLM.
Tebrikler
Sayın Şeker var-olunuz
Slm. Sunarım.
Güzel şiirler yazmam için
beni teşvik eden o güzel
temennilerinize mazhar oldum.
Ne mutlu bana.. Var olun.
TÜM YORUMLAR (8)