Mum misali yanıyorum gecenin koynunda,
Ama alevim sadece sana dönük…
Her eriyen damlamda adını fısıldıyorum,
Her duman, gözlerindeki boşluğu sarıyor.
Ben seni sevdim belki
Herkesin gözüne ağır gelebilecek kadar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta