Herkes resimlerime bakarak beni değerlendirdi, fikir sahibi oldu.
Hiç kimse karanlık dünyamın sokaklarındaki çığlıkları duymadı...
Yüreğimi yoran fırtınalara karşı gözlerim yağmur yüklü buluda dönerken,
Kalbimin kıyılarını döven dalgalarda boğuldum...
Bir üf'le mum gibi sönerken,
Siz sadece loş bir ışık gördünüz...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta