Senin sevdaların, bir mum ömrü kadarmış,
Mum yanıp söndü,
Kendi etrafını ışıttı.
Sen, mum kadar da olamadın.
Yaktın ve unutup gittin.
Mumsa gecede parladı,
Söndükten sonra da, geceye sisini bırakıp gitti.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta