Bir mum yaksa dünyayı aydınlatacak insanların ipini, mumun içinden çekip aldılar.
Kimi ipe bahane buldu, kimiyse muma.
Polenleri boşa harcamaz taç yapardı saçlarına
Yağmur damlalarından nazar boncuğu
Ağlamaklı sesinden serenad yapardı sana.
Boşu doldurur, doluyu sevgisiyle taşırırdı kimi insanlar.
Gökkuşağının rengini ikiyle çarpardı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta