Alev alev yanan etrafımı nasıl olduysa söndürdüm,
Ama içimdeki yanan mum beni öldürdü.
Ahh be güneşim neden defterimi dürdürdün?
Kazma-küreksiz sadece bir kalemle mezara gömdürdün!
Mumların ağlaması, alevin gülmesi için,
Ben yanayım sen aydınlan gözyaşlarımdan içip,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta