Ekmek karnesi kokulu elleriyle uzandı kadın dallara
Yakamoz ışığının altında sallanan dağlara baktı.
Alışmıştı ve de biliyordu sonsuz dostluk olmayacağını.
Mevsimlerin çözülmesi gibiydi efsanelerin sancısı
Kadının gözleri bardakların şakırtılarına karıştı,
Eridi, tükendi.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta