Ekmek karnesi kokulu elleriyle uzandı kadın dallara
Yakamoz ışığının altında sallanan dağlara baktı.
Alışmıştı ve de biliyordu sonsuz dostluk olmayacağını.
Mevsimlerin çözülmesi gibiydi efsanelerin sancısı
Kadının gözleri bardakların şakırtılarına karıştı,
Eridi, tükendi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta