Ekmek karnesi kokulu elleriyle uzandı kadın dallara
Yakamoz ışığının altında sallanan dağlara baktı.
Alışmıştı ve de biliyordu sonsuz dostluk olmayacağını.
Mevsimlerin çözülmesi gibiydi efsanelerin sancısı
Kadının gözleri bardakların şakırtılarına karıştı,
Eridi, tükendi.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta