Aynalarda ki bana bakan bakışlar kimin
O gülümsediği zaman dünyama bahar gelir, kalbinin odacıklarında şenlik havası olurdu
O şimdi gülümsemiyor. Kalbimin odacılarından hisse alan kişi, kalbimi çöplüğe dönüştürdü
Bu odalarında birinde taht kuran ve beni çöplük odaya zincire vuran kimdi
Kalbimde ki en ücra köşelerinde filizlenen papatyalar koparıldı. O şimdi yeni yönetime hazır
Bir damla suya muhtaç olarak paslanmış prangalarımla birlikte ınkılab bekliyorum
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta