Aynalarda ki bana bakan bakışlar kimin
O gülümsediği zaman dünyama bahar gelir, kalbinin odacıklarında şenlik havası olurdu
O şimdi gülümsemiyor. Kalbimin odacılarından hisse alan kişi, kalbimi çöplüğe dönüştürdü
Bu odalarında birinde taht kuran ve beni çöplük odaya zincire vuran kimdi
Kalbimde ki en ücra köşelerinde filizlenen papatyalar koparıldı. O şimdi yeni yönetime hazır
Bir damla suya muhtaç olarak paslanmış prangalarımla birlikte ınkılab bekliyorum
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta