Bir gün daha doğdu kederin o karanlık rahminden,
Gece puslu kefenini üzerinden dağıtmadan henüz.
Bir gün daha kanadı, bir gün daha eksildi ömrümden.
Yoksul evlerin soğuk beşiklerinde büyüyen o çığlık,
Yırtar sabahın sessizliğini, bir hançer gibi sessizce.
Yaralı perdelerin yırtığından sızar o yorgun ışık,
Aydınlatır kuytuda unutulmuş o mağrur kimsesizliği.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta