Bir gün daha doğdu kederin o karanlık rahminden,
Gece puslu kefenini üzerinden dağıtmadan henüz.
Bir gün daha kanadı, bir gün daha eksildi ömrümden.
Yoksul evlerin soğuk beşiklerinde büyüyen o çığlık,
Yırtar sabahın sessizliğini, bir hançer gibi sessizce.
Yaralı perdelerin yırtığından sızar o yorgun ışık,
Aydınlatır kuytuda unutulmuş o mağrur kimsesizliği.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta