Balık istifi bedenler gördüm mülteci kayıklarında.
Ana’dan üryan bedenler…
İnsan; gıcırdayan bir tahta parçası mülteci kayıklarında.
İnsan; umut, sıla, kördüğüm.
İnsan; kaçak, masum, çıplak mülteci kayıklarında.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta