Uzaklardan geldim; hasret zehir zemberek...
Aş, ekmek, su istemem, bana sen gerek...
Mülteci aşkımın yeri yurdu, senin yürek...
Gönül heybemde olanların hepsi müşterek...
Seni sevmek var ya; inan Hakk’a yürümek...
Senden başka bana dünyada ne gerek...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
