Pasaportsuz geçtim ümidin dar boğazından
Malım mülküm neyim varsa yüreğimdeydi
Miadını doldurmuştu sevdalar yurtsuzdum
İmkanı yok geri dönemem geride kalanlara
Yalandan yolculuktu rüyadan uyandığımda
Arta kalanları topluyordu rüzgâr ömrümden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta