Sen varken bir adı vardı bu şehrin,
şimdi ise yitirilmiş kimlikler
topluyorum yollardan.
Baktığım bütün vitrinlerde
asılı düşler görüyorum,
bir baskı makinesi gibi
dönüyor beynim.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Gittiğim yerlerde senden endişeli bir şehrin
kıyı evine sığınıyorum.
Kapım açılıp kapanıyor,
tedirgin kapının menteşe sesleriyle
zihnimin bilinmedik kuytularına sığınıyorum.
Şiiri oldukça beğendim. Başarılar
Anlamlı... Hemde çok hoş, ama keşke şiir şeklinde yazsaydınız...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta