Mahirem, eyledim celâle sükûnet
Cahilin itibarı yok, asıl ârif olan eyledi kudret
Nice gevherin süsünü taşıyan ârifi kim bilir
Mahareti çıkartacak o göğe
Tırnaklarında asıl mühür
Ayaklarında bir Rahman'ın izi mukaddes yolcunun
Sebat ettiğinde nasılsa ulaşır illaki göğe filizi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta