Adını nakşetmezsem mısraların kalbine,
Sensiz şairliğimden utanırım inan ki.
Zaten şair değilim gitmesin garibine,
Ben verdiğin sancıyla sızlanırım inan ki.
Ölüm mukadderatsa her doğuşun sonunda,
Aslında suç ne biz de, ne doğa kanununda..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta