Şafak sökmeden yırttık karanlığı, göklerin derinliğinden
Gürültüye pabuç bırakmadık, korku korktu cesaretten.
Düşman arasında dost dostlar arasında düşman aradık
Asalet tohumda marifet toprakta, yüreğe kazınmış şan.
Hafiflikten değil ağırlıktan eğik başlarımız yüceliğimiz
Bedenimiz tevazudan küçük, ırkımızda yok cüceliğimiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta