içbükey aynalarda seyrettiğim saydam kentler kadar
yabancıyım dönemediğim kendime,
ruhumda taşıdığım tüm gizlerim dağılıyor dört bir yana,
sırlanmış maskeler yer değiştiriyor...
orta çağdan kalma metruk zamanları yaşıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




değerli dostum..
tekrardan iletişime gecelim.
seni ve şiirlerini özledik..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta