yalnızlığın en zengini1957
arsız bir bakireliğe adadık ömrümüzü
ayıplarımıza telafi kurbanlar vererek
kes yapıştır yaşadık hayatı bacaklar arasında
mühürlü sandıklarda demokratik cumhuriyetimiz
kutsal bir üçgen değilmi hürriyetin bedeli
elinde bir çekiç kırıp dökerken hayalleri
zordur parçalananların ardından göz yaşı
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta