yalnızlığın en zengini1957
arsız bir bakireliğe adadık ömrümüzü
ayıplarımıza telafi kurbanlar vererek
kes yapıştır yaşadık hayatı bacaklar arasında
mühürlü sandıklarda demokratik cumhuriyetimiz
kutsal bir üçgen değilmi hürriyetin bedeli
elinde bir çekiç kırıp dökerken hayalleri
zordur parçalananların ardından göz yaşı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta