Muhtıra Şiiri - Alperen Sakalar

Berîd ism ile ettin nice da‘vâ-yı kibâr,
Lâkin ahdinde sebat görmedi bu dil-harâb kâr.

Akd ü nâmûs deyü kurdun kelâmında hisâr,
Rüzgâr-ı menfaate düşdü heman o dîvâr.

Dağdan urup misâl, eyledin nefsin ser-efrâz,
Bir bâd ile meyletdi yönün oldun bî-karâr.

Mahremiyyet deyü örttün sözü perde-be-perde,
Perde gerisinde bühtân gezdi âşikâr.

Zelzele tehdîdiyle sandın ürker âlem,
Bilmedin zelzele evvel yıkar kalb-i nâdâr.

Söz verip inkâr edenin aybın eyledin izhâr,
İnkârın en evvel senin hâlinde peydâ şikâr.

Berîd eger dağ ise sâbit durur her dem,
Sen ise kumdan hisâr, bâd ile tar u mar.

Güneş balçık ile mestûr olmaz ey müfterî,
Hak zuhûr eyledi mi kalmaz sana iktidâr.

Sükût ettim; zîrâ sükût ehl-i vakar işidir,
Zaman tartar er kişi; lâf ehli kalır nâ-bekâr.