Senden mahrum kaldığım günlerde vazgeçtim yaşamaktan,
Mutluluktan,
Sevmekten,
Ve hayal kurmaktan,
Ne de olsa bir gün kırılacaktı bu kalp,
Ne de olsa seni sevmek hayal kırıklıklarının en yıkıcısıydı,
Artık kanayan yüreğimi annemden başkası öpmeyecekti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta