Yılların yükü çöktü gönlüme
Bir gölge düştü garip ömrüme
Ben kendi halimle yürürken yolda
Kader çevirdi yönümü başka yere
Çaresizliğin dili yok derler
Konuşmadan ağlar insan meğer
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta