Biz gelemesekte muhakkak, oradadır şühedâ.
Emeğiniz olmasın zâyî,ecrini bol versin hüdâ.
Çanakkalede ki müslümânın gönlü kal’a gibidir,
Niyyeti fâsid adüv cânibinden,böyle biline buda.
Ecdâdımız yaptı bunları,ne yaptık ki biz.
Yolumuzu ayırdık hep,tâkip edemedik iz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta